خليج ناي‌ بند در اراضی جنوب شرقي و شرق منطقه ويژه واقع شده واز مناطق منحصر به فرد زيست و تكثير آبزيان و همچنين درختچه هاي حرا در جنوب ايران است. این منطقه به اضافه منطقه حفاظت شده نای بند از سوي سازمان حفاظت محيط زيست ايران به عنوان اولین پارک ملی دریایی ایران شناخته شده است.
بخشي از جنگلهاي حرّاي ايران در سواحل خليج ناي‌ بند حد فاصل شهر عسلویه تا روستاي هاله واقع گرديده‌است.
درختچه‌اي حرا ( Avicennia marina) ، گونه‌هاي كنار (Ziziphus spina-christi )، كهور ايراني (Prosopis cineraria ) ، ناترك (Dodoneae viscosae ) ، گاروم زنگي (terminalia catalpa ) ، انجير معابد (ficus religiosa ) و انارشيطان (tecommela undulata ) از گونه‌هايي هستند كه به خوبي با شرايط اقليمي منطقه سازگار شده‌اند.
گونه‌هاي جانوري خليج ناي بند به دو دسته تقسيم مي‌شوند:
گونه‌هاي آبزي : انواع ماهي و ميگو، خرچنگ و لاک پشت
گونه‌هاي خشكي ‌زي : انواع  پرندگان شامل فلامینگو ، حواسیل ، مرغ ماهی خوار و اگرت

(براي بهتر ديده شدن عكس آنرا ذخيره كنيد)

 

اُرد بزرگ : زیباترین خوی زن ، پاکدامنی اوست